Van de keuken naar de zorg
Maartje begon haar carrière heel ergens anders. “Na de middelbare school ben ik de koksopleiding gaan doen. Ik werkte in instellingskeukens en een lunchroom in Alkmaar.” Het werk vond ze leuk, maar de onregelmatige werktijden en feestdagen begonnen te wringen. “Altijd werken als anderen vrij zijn, dat hield ik niet vol.” Via een oriëntatietraject kwam ze voor het eerst in aanraking met de zorg. “Ik dacht echt: de zorg, dat is niks voor mij. Weekenden werken, ouderen verzorgen… Maar aan het eind van dat jaar kwam ik erachter dat het juist wél bij me paste.” Ze volgde de opleiding tot bejaardenverzorgende en werkte meerdere jaren in een verpleeghuis met dementerende ouderen. Toch bleef de vraag knagen: hou ik dit vol tot mijn pensioen?
Doorgroeien in het ziekenhuis
Die vraag bracht haar naar Noordwest. Met een open sollicitatie begon Maartje aan de interne opleiding tot verpleegkundige. “Werken en leren tegelijk, dat paste perfect bij mij.” Na haar opleiding werkte ze op verschillende afdelingen, waaronder cardiologie, eerste hart long hulp (EHLH) en longgeneeskunde. Vooral de cardiologie trok haar. “Het hart is zó interessant. Het is complex, maar ook heel logisch. En zonder hart is er simpelweg geen leven.” In 2011 maakte ze de overstap naar de hartkatheterisatiekamer. Inmiddels werkt ze daar al meer dan tien jaar als hartfunctieverpleegkundige. “Dat zegt eigenlijk alles. Als het niet leuk was, zat ik hier niet zo lang.”
Adrenaline, ritme en teamwork
Wat het werk op de katheterisatiekamer zo bijzonder maakt? De combinatie van structuur en spanning. “Soms heb je een hele dag gepland werk, bijvoorbeeld met pacemakers. Maar het kan ook in één seconde omslaan. Dan komen er acute patiënten binnen en staat alles op scherp.” Maartje werkt overdag, met bereikbaarheidsdiensten buiten werktijd. “Dat is voor mij ideaal. Ik heb een gezin en twee kinderen, en tijdens bereikbaarheidsdiensten ben ik gewoon thuis. Worden we gebeld, dan is het omdat er écht iets aan de hand is.” Die momenten geven haar energie. “Die adrenaline, dat ‘nu moet het gebeuren’, daar ga ik goed op.” Het team op de hartkatheterisatiekamer is klein en hecht. “We werken met weinig mensen op een paar vierkante meter. Dan móét je op elkaar kunnen vertrouwen.” Hiërarchie is er nauwelijks. “Of je nou arts of verpleegkundige bent, we doen het samen. Zonder elkaar kunnen we dit werk niet doen.”
Een warm ziekenhuis
Wat haar al die jaren bij Noordwest houdt, is niet alleen het werk, maar ook de sfeer. “Noordwest is groot, maar voelt klein. Ons-kent-ons. Kneuterig, op een goede manier.” Die warmte merkt ze niet alleen als medewerker, maar ook als familielid van een patiënt. “Je voelt gewoon dat mensen hier hun best doen voor elkaar.” Daarnaast waardeert ze het brede aanbod voor persoonlijke ontwikkeling en welzijn. “Niet alleen scholing voor je vak, maar ook aandacht voor jou als mens. Mindfulness, coaching, ondersteuning als je niet lekker in je vel zit – dat vind ik echt een plus.” Maartje is duidelijk: ondanks de uitdagingen en de emotioneel zware momenten, zit ze hier op haar plek. “Het is gewoon een hele leuke baan. Eén waar je energie van krijgt, waar je samenwerkt in een hecht team en waar je écht het verschil maakt. En dat gevoel… dat vind ik nergens anders.”
